مردم عادی در هیچ کشوری مشتاق جنگ نیستند .

کاش روزی برسد که در ایران هم چنین دموکراسی و آزادی حاکم باشد !

چرا من حسرت و افسوس چنین فضایی رو باید درونم ااحساس کنم؟ از صدای اعتراضشون و حضور آسوده اشون در کمال امنیت مقابل صدها چشم و لنز رسانه ها . به راحتی شنیده میشن. دیده میشن. مطالبه میکنن. میشه لذتی که از ابراز وجود آزادشون با اعتماد به نفس نصیبشون میشه ارو براحتی تو حرکاتشون دید. آزادیِ آزاد بودنشون رو شاید بیشتر از محتوای اعتراضشون باید در نظر گرفت.